Ο Θεός, η Αγάπη και η Πίστη μας
Πιστεύω στον Θεό σημαίνει τηρώ τον λόγο του. Αν δεν τηρώ τον λόγο του απλά δεν πιστεύω στον Θεό. Διότι αν πω πως πιστεύω στον Θεό αλλά δεν αναγνωρίζω τον λόγο του, ποια η διαφορά μου από έναν υλιστή; Και αν πω πως πιστεύω στον λόγο του αλλά όχι στον Θεό, ποια η διαφορά μου από έναν φιλόσοφο;
Όσο εύκολο ακούγεται τόσο δύσκολο είναι και όσο εύκολα λέγεται άλλο τόσο δύσκολα γίνεται.
Κανείς δεν μπορεί να μας υποχρεώσει να τηρήσουμε τον λόγο του Θεού... ενώ με την πίστη στον Θεό έχουμε ελπίδα, ποιος μπορεί να μας στερήσει το δικαίωμα να ελπίζουμε;
Κάποτε άκουσα ότι δημιουργηθήκαμε ώστε να πιστεύουμε στον Θεό. Αν πράγματι είναι ανάγκη του ανθρώπου να πιστεύει στον Θεό, ανάγκη όπως ο έρωτας για παράδειγμα, τότε όπως θα υπάρχουν άνθρωποι που θα απαρνιούνται τον έρωτα θέλοντας να μονάσουν, έτσι θα υπάρχουν και άνθρωποι που θα απαρνιούνται τον Θεό...
Διότι επίγεια είναι η «αμαρτία», στην γη την «πολεμούμε». Διότι μαχόμαστε να χειραγωγήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, να μάθουμε τον εσωτερικό μας άνθρωπο. Αυτός είναι ο λόγος της κάθε θρησκείας. Αυτός είναι και ο λόγος της φιλοσοφίας. Η διαφορά είναι η πίστη στον Θεό και η πίστη στον Άνθρωπο.
Έχουμε χάσει την ουσία, τον στόχο μας, που δεν είναι άλλος από την τήρηση του λόγου. Και μας έχει μείνει μόνο η αφορμή, που είναι η πίστη στον Θεό.
Είμαστε λέτε ατελείς; Όχι, τέλειοι είμαστε, σε σχέση με το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο. Και η απόδειξη είναι, ότι μπορούμε να σκεφτούμε το ενδεχόμενο να είμαστε «ατελείς».
Αντί να ρωτούμε συνεχώς, δεχόμαστε ότι μας σερβίρουν. Και να τα δόγματα και να οι αιρέσεις. Διότι ο καθένας εκμεταλλεύεται την άγνοιά μας. Αν όμως γνωρίζαμε να μελετάμε... αν ξέραμε τι να ρωτάμε... όλα θα ήταν διαφορετικά...
Διότι μπορεί οι ορθόδοξοι να λένε πως πιστεύουν στην Βίβλο, αλλά στις μελέτες των πατέρων της εκκλησίας τους στηρίζονται. Μπορεί οι καθολικοί να ψέλνουν από την Βίβλο αλλά στις μελέτες της εκκλησίας τους στηρίζονται.
Αν οι χριστιανοί στηρίζονταν στην Βίβλο, δεν θα υπήρχαν δόγματα και αιρέσεις. Μόνο τότε θα μπορούσε να λάμψει η αλήθεια του λόγου: Η αγάπη.
Αλλά, τι μας ενδιαφέρει εμάς ο λόγος; Εμείς πιστεύουμε στον Θεό...
Υ.Γ. Ευχαριστώ τον Δημήτρη για την πρόσκλησή του. Δεν θέλω να σας αλλαξοπιστήσω, τουναντίον να σας προβληματίσω με τους προβληματισμούς μου...χεχε. Όπως είπα και άλλοτε, εύχομαι να είμαι λάθος! Το παρόν άρθρο το έγραψα την περασμένη Πέμπτη, ξημερώματα προς Παρασκευή (δεν είχα ύπνο). Με αγάπη NESPA.
Αντε πάλι... Κάθομαι και περιμένω...
Nespa παιδί μου... έχε υπ όψιν... ότι άφησα ντεφιλέ και ντεφιλέ...για να έλθω να σε ακούσω... και Bocelli δεν είσαι...
κανόνισε....
Ας φάω λίγες Φράουλες με μέλι... μμμμ....και λίγη Ζάχαρη απο πάνω...
σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 10:30 μμ
"Αν οι χριστιανοί στηρίζονταν στην Βίβλο, δεν θα υπήρχαν δόγματα και αιρέσεις. Μόνο τότε θα μπορούσε να λάμψει η αλήθεια του λόγου: Η αγάπη."
ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ!!
Από ΔΩΡΑ | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 10:59 μμ
Nespa ευχαριστούμε για την παρουσία σου. Θα σου απαντήσω όπως σκέφτομαι. Ο θεός Η Πίστη Η θρησκεία είναι τεράστια θέματα.. γεμάτα Φιλοσοφία και δεν είναι χειροπιαστά.. Εμείς οι απλοί άνθρωποι μέσα στη καθημερινότητα μας.. δεν ασχολούμαστε με τον τρόπο που θα συζητήσουμε αυτό το θέμα εδώ... Προσωπικά Πιστέυω στο Θεό...με τον τρόπο που τον διδάσκει η Ορθοδοξία.. Ασχολήθηκα..ενδιαφέρθηκα να μάθω... Πιστεύω χωρίς να ψάχνω... Απλά Πιστέυω... Τώρα...στα διάφορα διαδικαστικά... Σίγουρα δεν κάνω ότι λένε... Σίγουρα δεν θεωρούμαι καλή Χριστιανή.. Ομως πιστέυω και μου είναι αρκετό..
θα προσπαθήσω να γίνω καλύτερη..μάλλον... Πολλές φορές ένοιωσα τον θεό κοντά μου.. σε πολλά πολλά μικρά..
ομως από τη στιγμή που δέχομαι τις ατέλειες μου απλά προσπαθώ...
τελικά δεν ξέρω πόσο κάποιος μπορεί να μας πείση πάνω σε θέματα θρησκείας... Μόνο αν Η θεία Χάρη βοηθήση εκείνη τη περίοδο..
Στη ζωή μου πίστεψα και ασχολήθηκα μόνο από τυχαία περιστατικά και γνωρημίες.. όχι από οργανωμέμες ομιλίες...
Πιστέυω...και νοιώθω υποχρέωση να πολεμώ για τη Θρησκεία μου.. Για αυτό δεν δέχομαι..δόγματα και άλλα τινα..
σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:04 μμ
Πιστεύω στον Θεό σημαίνει τηρώ τον λόγο του. Αν δεν τηρώ τον λόγο του απλά δεν πιστεύω στον Θεό. ............................. Επειδή το ξανάκουσα σήμερα... θα πω το εξής... Ακούγεται ωραίο να το λες έτσι... στη πράξη τι κανουμε... και είναι ΧΑΖΟ να καταδικάζεις κάποιον σαν απιστο επειδή δεν τηρη το Λόγο του θεού... Αν είναι έτσι ΟΛΟΙ ΑΠΙΣΤΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ... ΠΕΣ ΜΟΥ ΕΝΑ...ΠΟΥ ΤΗΡΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.... ΣΜΑΤςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:10 μμ
Κι εγώ ευχαριστώ για την υπομονή σου, να διαβάσεις μερικές από τις φλυαρίες μου, χεχε. Σίγουρα η Ορθοδοξία δεν διδάσκει τον Θεό με τον απλοϊκό τρόπο που τον αντιλαμβάνεται ένας πιστός. Όλοι έχουμε νιώσει τον Θεό κοντά μας μόνον όταν εμείς το θέλουμε. Ο πόλεμος που λες πρέπει να είναι πόλεμος επιχειρημάτων, αλλά αν δεν ψάξουμε πως θα βρούμε τα επιχειρήματα;
Από Nespa | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:13 μμ
>> Όσο εύκολο ακούγεται τόσο δύσκολο είναι και όσο εύκολα λέγεται άλλο τόσο δύσκολα γίνεται.
Από Nespa | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:15 μμ
Ξέρεις τι πιστέυω Νεσπα??? ότι μόνο με απλοικό τρόπο έπρεπε να διδάσκεται η θρησκεία μας.. τα πολλά λόγια και φρου φρου και αρώματα.. Δεν εκπροσωπουν τον Χριστό για μένα...
στα πολύ απλά φαίνεται...και στα πολύ απλά το νοιώθεις... σματςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:16 μμ
Αν ήταν τόσο απλά, τότε ο κόσμος στον οποίο ζούμε γιατί λέγεται χριστιανικός; Η γνώση έρχεται σταδιακά. Αλλά ποια γνώση;
Από Nespa | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:18 μμ
Τα λόγια τα λέμε όλοι.. Τις πράξεις ποιός τις κάνει... καποιος με κατηγόρησε σήμερα ότι δεν πιστεύω στο Θεό.. απλά γιατί παραδέκτηκα ότι δεν μπορώ να εφαρνόσω τα λόγια του... Υπάρχει κάποιος που μπορέι????? απαντησε μου... σματςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:18 μμ
Δεν αντιλέγω. Σου απάντησα νομίζω στο δεύτερο σχόλιο. Όλοι μας μπορούμε μόνον όταν το θέλουμε. Το πρόβλημα είναι η μετριοπάθεια. Ότι δεν μπορούμε να κάνουμε σήμερα, μπορούμε να το κάνουμε αύριο. Σματς...
Από Nespa | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:23 μμ
Το θέμα ξέρεις ποιο είναι.. ότι ενώ η Θρησκεία μας είναι ένας πλούτος.. κανείς δεν τον γνωρίζει γιατί μένουν όλοι σε αυτούς που τον φυλάνε.. ιερείς και τέτοια...
Μίλησες ποτέ με ένα γεροντάκι απο το Αγιο ορος...??? ξέρεις ότι ακόμα και να σε κοιτάξει μόνο θα πιστέψεις???
Ομως το θέμα συμφωνώ είναι η προσπαθεια... όμως δεν σημαίνει ότι επειδή παραδέχομαι ότι είναι δύσκολο δεν πιστέυω στον θεό...
σματςςςςςςςςςς
και να σου κανω μια ερώτηση... Πότε νοιώθεις πιο κοντά στο θεό????
Από Rose yellow | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:28 μμ
Αυτό είναι το Μυστήριο της Θρησκείας: να μην γνωρίζεις κάτι ολοκληρωμένο. Γεροντάκι, χεχε... βλέπω πως μπορεί να μην πήγες αλλά άκουσες. Απο το γεροντάκι θα ακούσεις αυτό που θέλεις να ακούσεις, ή καλύτερα αυτό που έχεις ανάγκη. Όπως και στο σχολείο υπάρχουν δάσκαλοι που επικεντρώνονται στο λάθος, για να μάθεις το σωστό, και άλλοι που επικεντρώνονται στο σωστό για να ξεχάσεις το λάθος.
Κοίτα, κοντά στον θεό εγώ προσωπικά νιώθω κάθε στιγμή, αλλά μην ξεχνάς ότι πιστεύω πως ο θεός είναι ο εσωτερικό μας άνθρωπος.
Από Nespa | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:44 μμ
Το Γεροντάκι το είδα...γιατί μπορεί εγώ να μην πήγα..αφού δεν μπορώ...όμως δεν σημαίνει..ότι το γεροντάκι δεν έρχεται εδώ.... χχεεχχε Διαφωνώ...με το ότι ακούς ότι θέλεις να ακούσεις... Ξέρεις...μέσα μας...ξέρουμε τι είναι το σωστό.. ξέρουμε τι δεν θέλουμε να ακούσουμε... και να μην το παραδεκτούμε...ξέρουμε μεσα μας....
Εγώ νοιώθω πιο κοντά στο Θεό μέσα στο αεροπλάνο.. σματςςςςςςς
Από Rose yellow | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:52 μμ
>> Ξέρεις...μέσα μας...ξέρουμε τι είναι το σωστό.. ξέρουμε τι δεν θέλουμε να ακούσουμε... και να μην το παραδεκτούμε...ξέρουμε μεσα μας....
Αυτός που είπες, αυτό πιστεύω. Σματς...
Από Nespa | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:55 μμ
Παναγιώτη ήξερα ότι θα έγραφες κάτι καλό, αλλά έγραψες κάτι καταπληκτικό. Αλήθεια. Με προβλημάτισες. Σχόλια (φυσικά).
- "πίστη": και ο Διάβολος πιστεύει στο Θεό (πιστεύει ότι υπάρχει) αλλά δεν τηρεί το λόγο του. Άρα η λέξη κλειδί είναι η παρεμφερής λέξη "εμπιστοσύνη" δηλ εμπιστεύομαι ότι αυτό που μου λέει ο Θεός θα με οδηγήσει στην αιώνια ζωή. Γιατί όμως να τον εμπιστευτώ; Επειδή ο Χριστός ήρθε στη Γη, έζησε με πλήρη αγάπη, και όταν πέθανε μετά αναστήθηκε, όπως είχε πει. Πού το ξέρουμε ότι αναστήθηκε; Το ομολόγησαν (πληρώνοντας με τη ζωή τους αυτή την ομολογία) όλοι οι Απόστολοι.
- ΑΡΑ, τί "παίχτηκε" εκείνη την εποχή; Κάτι πολύ απλό. Ήρθε ο Χριστός, μας έδειξε πώς να ζούμε με αγάπη, και μας είπε ότι αν το κάνουμε κι εμείς δεν θα πεθάνουμε, και απόδειξη γι'αυτό, είναι ότι μας είπε "εγώ θα πεθάνω και θα αναστηθώ", και αναστήθηκε.
- ΑΡΑ δεν τηρούμε το λόγο του Θεού ως ηθικό κήρυγμα ή ιδεολογία (η ιδεολογία/θρησκοληψία σκότωσε το Χριστιανισμό γιατί τον έκανε ιδέα και όχι ζωή), αλλά επειδή είδαμε (με τα μάτια μας, των Αποστόλων, δηλαδή) ότι αν το κάνουμε θα ζήσουμε για πάντα
- ωραία, οι Απόστολοι το είδαν, εμείς όμως δεν είδαμε την Ανάσταση. Εμείς, λοιπόν, εμπιστευόμαστε τους Αποστόλους, όπως ακριβώς αυτοί εμπιστεύτηκαν το Χριστό. ΓΙ'ΑΥΤΟ έχει σημασία η "αποστολική διαδοχή" των ιερέων: έχουν πάρει το χρίσμα της ιερωσύνης από κάποιον παλιότερο ιερέα, κι αυτός από κάποιον παλιότερο ιερέα, μέχρι τους Αποστόλους. Αυτό εγγυάται ότι οι ιερείς ΤΩΡΑ λένε/πράττουν την αλήθεια, τίπο'άλλο (ΔΕΝ είναι θέμα ερμηνείας)
- ΣΕ ΟΣΑ λες περί "τήρησης του λόγου, αμαρτίας, λόγου δημιουργίας, αιρέσεων" συμφωνώ απόλυτα
- σχετικά με το αν στηριζόμαστε μόνο στη Βίβλο ή λαμβάνουμε υπόψιν τους Πατέρες: ρητά σου απαντώ ότι λαμβάνουμε υπόψιν & τους Πατέρες. Γιατί; Επειδή, η Βίβλος γράφτηκε από ανθρώπους της εκκλησίας, και θεωρήθηκε θεόπνευστη ΑΠΟ ανθρώπους της εκκλησίας, άρα Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΗ. Δηλ. η Εκκλησία (με χοντρά λόγια) είναι ΠΑΝΩ από τη Βίβλο! Φαίνεται κουφό, αλλά έτσι είναι. Επιπλέον, ο Χριστός (στο κατα Ιωάννη ευα.) είπε: "θα στείλω το Αγ. Πνεύμα" (αυτό που έγινε στην Πεντηκοστή) που "θα σας διδάξει τα πάντα και θα σας υπενθυμίσει όλα όσα σας είπα". ΑΡΑ η "γνώση" της εκκλησίας ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ, αφότου ήρθε το Αγ. Πνεύμα. Γι'αυτό το λόγο έχει σημασία αυτό που λένε οι Πατέρες. Πού ξέρουμε ότι είναι θεόπνευστοι; Μόνο αν τους αποδεχτεί η εκκλησία (είτε ως πλήρωμα είτε ως Οικουμενικές σύνοδοι). Άρα ΚΑΙ Βίβλος ΚΑΙ Πατέρες. Οι Πατέρες ΔΕΝ αντιφάσκουν πουθενά με τη βίβλο, συνήθως προχωρούν και εξειδιεύουν την ερμηνεία της. Και ποιά είναι η εκκλησία που τους αποδέχεται; Τυπικά, όλοι οι πιστοί που βαπτίσθηκαν και κοινωνούν από χέρια ιερέων που είχαν την αποστολική διαδοχή. Αν εγώ βγω και "λανσάρω" μια δική μου ερμηνεία της Βίβλου και αποκτήσω 1 δισεκατομμύριο οπαδούς, αλλά δεν με χειροτονήσει ιερέα κάποιος που έχει την αποστολική διαδοχή, είμαι ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ. Είναι η μόνη εγγύηση που έχουμε ΣΗΜΕΡΑ για το ποιές εκκλησίες λένε αυτά που είπε ο Χριστός και ποιές λένε Αιρέσεις (Αίρεση=η "δική μου" ερμηνεία). Καμία ανθρώπινη ερμηνεία, ούτε από τον εξυπνότερο άνθρωπο του κόσμου, δεν μας εγγυάται ότι "κατέχει" την αλήθεια. Μόνο η αποστολική διαδοχή.
- Λες "Αν οι χριστιανοί στηρίζονταν στην Βίβλο, δεν θα υπήρχαν δόγματα και αιρέσεις": Συμφωνώ απόλυτα
- Κλείνεις: "Αλλά, τι μας ενδιαφέρει εμάς ο λόγος; Εμείς πιστεύουμε στον Θεό". ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ. Μια φράση σεισμός, κατά της υποκρισίας όλων όσων ανάβουν κεριά, εκκλησιάζονται, προσκυνάνε εικόνες, ρίχνουν τον οβολό στο φιλόπτωχο, λένε ότι πιστεύουν, και μετά κατακρίνουν το γείτονά τους που άφησε το αυτοκίνητο παράνομα παρκαρισμένο, ή βρίζουν τη γυναίκα τους που δεν τους σιδέρωσε του πουκάμισο.
Παναγιώτη, εξαιρετικό post. Να είσαι καλά, και σ'ευχαριστώ!
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:57 μμ
Σα σε ρωτήσω κάτι...μην απαντήσεις αν δεν θέλεις... ένοιωσες ποτε να σου συμβαίνει κάτι...και να σε φέρνει πολύ κοντά σε κάποιον Αγιο..ή στη θρησκεία..ή στο θεό...????
Από Rose yellow | Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007 11:57 μμ
Κυριε θανασα...να μου επιτρέψετε...κάτι...να πω... ............................ Αλλά, τι μας ενδιαφέρει εμάς ο λόγος; Εμείς πιστεύουμε στον Θεό".
Τότε γιατί άμα δεν καταφέρνουμε η δεν θέλουμε να τηρήσουμε το λόγο του θεού είμαστε Αθεοι...
σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς Πρόσεξε το κυριε θανασα...θέλω να δώσω εμφαση....
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:00 πμ
Αλλα λεμε στην αρχή του ποστ...και άλλα στο τέλος????? σματςςςςςςςςςςςςςςς αααα και ένα υπογλώσσιο Δημήτρη μου αγαπημένε...γιατί το βλέπω το εγκεφαλικό... σματςςςςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:02 πμ
Και για να αφήσω ένα "σχολιάκι" στα παραπάνω σχόλια.
Ο Χριστιανισμός ΔΕΝ διδάσκεται: βιώνεται. Αλήθεια! Τα μαθηματικά διδάσκονται. Η καλαθοπλεκτική διδάσκεται. Ο έρωτας βιώνεται! Ο θείος έρωτας, κι αυτός βιώνεται. Πήραμε τον Χριστιανισμό, και τον κάναμε ιδεολογία; Τον σκοτώσαμε!
Στο ερώτημα αν μπορούμε να εφαρμόσουμε το λόγο του Θεού: ΝΑΙ κατηγορηματικά! Αρκεί να θέλουμε να προσπαθήσουμε, και θα γίνει πετραδάκι πετραδάκι, αν προσπαθούμε συνέχεια, μαζί με προσευχή. ΜΟΝΟ έτσι. Αν δεν εφαρμοζόταν, τότε ο Χριστός ήταν ο μεγαλύτερος απατεώνας, επειδή μας είπε: "κάντε ό,τι κάνω εγώ, και θα ζήσετε για πάντα". Αν μας έλεγε ανεφάρμοστα πράγματα, τότε ΕΛΕΓΕ ΨΕΜΑΤΑ. Βεβαίως, δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη: θέλει χρόνο, προσπάθεια, προσευχή, εξομολόγηση, θ.κοινωνία. Σιγά-σιγά. Αλλά, να προσπαθήσουμε. Αν αρνηθούμε να προσπαθήσουμε, τότε ΔΕΝ πιστεύουμε το Χριστό.
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:08 πμ
ααααααααα και 100 βαζάκια ειδική ζάχαρη... γιατί την βλέπω και την υπογύκαιμία... σματςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:09 πμ
ααααααααα και 100 βαζάκια ειδική ζάχαρη... γιατί την βλέπω και την υπογλύκαιμία... σματςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:09 πμ
Πιστεύω στον Θεό σημαίνει τηρώ τον λόγο του. Αν δεν τηρώ τον λόγο του απλά δεν πιστεύω στον Θεό.
Αλλά, τι μας ενδιαφέρει εμάς ο λόγος; Εμείς πιστεύουμε στον Θεό". ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ
που κολλά το ένα με το άλλο... σματςςςςςςςςςςςςς και θέλω απαντηση.
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:13 πμ
Το "τι μας ενδιαφέρει εμάς ο λόγος; Εμείς πιστεύουμε στον Θεό" σημαίνει: δεν αρκεί να πιστεύω ότι ο Θεός υπάρχει, πρέπει να πιστεύω ότι μπορεί να με κάνει καλά (εφαρμόζοντας αυτά που είπε). Θυμάσαι γλυκειά μου Ροζίνα ότι αυτό ρώταγε ο Χριστός εκείνους που θεράπευε: "πιστεύεις ότι μπορώ να σε κάνω καλά;". Δηλ "με εμπιστεύεσαι ότι μπορώ να σου δώσω ζωή;".
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:14 πμ
500 βαζάκια μέλι "Ζιζέλ" για τη Ροδούλα μου. Πέτα τα υπογλώσσια, έχω άλλα φάρμακα.
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:16 πμ
Το ότι πιστεύω ότι μπορεί να με κάνει καλα.. το ότι τον εμπιστεύομαι.. δεν σημαίνει... εγω σαν απλός ανθρωπος..μπορώ να γίνω σαν και Αυτόν.. σωνει και καλά... και δεν αρνούμαι την ανθρώπινη φύση μου.
σματςςςςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:18 πμ
Που είσαι βρε νέσπα τώρα που σε θέλουμε... προχθές δεν κοιμόσουνα έγραψες...και έγραφες ολοκληρα κείμενα... απόψε που σε φέραμε σε συνεντευξη βρήκες να κοιμηθείς... σματςςςς
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:20 πμ
xaxaxa
Από Nespa | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:24 πμ
Και για να αφήσω ένα "σχολιάκι" στα παραπάνω σχόλια.
Τώρα το είδα ότι μου απαντησες έτσι....
καλααααααααααααααα έχε χαρη που υπάρχει ξένος άνθρωπος εδώ... αλλοιώς θα έβλεπες.... παρακαλώ.... συνεχίστε.... σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:25 πμ
Καταρχάς, δεν ξέρω από πού να αρχίσω. ΔΗΜΗΤΡΗ Για το αρχικό σου σχόλιο: Θα προτιμήσω να απαντήσω μόνο σε όσα έχω άποψη. Περί πίστεως ας πούμε, θα αποδεχτώ ότι λες διότι δεν μπορώ να έχω άποψη επί του θέματος.
>> Εμείς, λοιπόν, εμπιστευόμαστε τους Αποστόλους, όπως ακριβώς αυτοί εμπιστεύτηκαν το Χριστό. << Ναι, αλλά εμείς δεν είδαμε όπως οι απόστολοι τον Χριστό και δεν είδαμε ούτε τους αποστόλους.
>> Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΗ << Ναι, όντως, μα ξέρεις πως δεν πιστεύω πως είναι θεόπνευστη. Έχω και ειδικό θέμα στην σελίδα μου με αποδείξεις ότι βασίστηκε σε αιγυπτιακούς μύθους κ.λ.
Οι Πατέρες υπάρχουν σε κάθε θρησκεία, δόγμα και αίρεση. Ποιοι όμως είναι θεόπνευστοι; Αυτοί που δεν αντιφάσκουν με την Βίβλο. Αλλά τι να πεις όταν η ίδια η Βίβλος αντιφάσκει με τον εαυτό της;
Και από πότε υπάρχει η Αποστολική Διαδοχή;
Από Nespa | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:26 πμ
Μα, Ροδούλα μου, γιατί επιμένεις σ'αυτό; Έχεις ΛΑΘΟΣ. Σημαίνει ότι μπορείς να γίνεις σαν το Χριστό! Τελεία.
Ο Χριστός ήρθε για πόρνες, ψαράδες, τελώνες, παιδιά, απλούς ανθρώπους. Όχι για πολύπλοκους ανθρώπους.
Τον εμπιστεύομαι ότι μπορεί να μου δώσει ζωή ΚΑΙ επειδή θέλω τη ζωή τον ρωτώ "τί να κάνω για να την αποκτήσω" ΚΑΙ μου λέει "να αγαπήσετε τον διπλανό σας όπως σας αγάπησα κι εγώ και όπως αγαπάω τον Πατέρα μου, και να τρώτε το σώμα μου, και να πίνετε το αίμα μου, και να προσεύχεστε όπως το Πάτερ Υμών...". Τέλος, ΔΕΝ έχει παρακάτω, γλυκειά μου Ροζίνα. Τα είπε, δεν φταίω εγώ. Τα είπε για να τα κάνουμε.
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:27 πμ
Κίτρινο τριαντάφυλλο νομίζω σου είπα πως ο Θεός είναι δίπλα μας, αφού είναι ο εσωτερικός μας άνθρωπος...και γνωρίζει κάθε επιθυμία της καρδιάς μας. Τα μόνα που χρειάζεται ο Χριστιανός είναι η μελέτη και η εφαρμογή. Και το φώς θα έρθει σταδιακά.
Από Nespa | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:33 πμ
Κοιτα...μελέτη προσπαθώ να κάνω..με άτομα που ξέρουν σωστα.. και όταν λέω σωστά.. εννοώ αυτούς που νοιώθουν την αγαπη του θεού.. και όχι την αγαπη του εκκλησιατικού πλούτου... Τώρα στην εφαρμογή... εεε μη τρελλαθούμε κι όλας... χαλια είμαι... σματςςςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:38 πμ
Τι είναι όμως σωστό, αυτό που μας λένε ότι είναι σωστό ή αυτό που νομίζουμε ότι είναι σωστό;
Από Nespa | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:39 πμ
Το σωστό σύμφωνα με τη Θρησκεία μας..ένα είναι. και είναι εκέι ΨΗΛΑ. Τώρα είτε μας αρέσει είτε όχι.. αυτό είναι. και μέσα μας ξέρουμε ότι αυτό είναι το σωστό. αναγωρίζουμε όμως ότι είναι πολύ ψηλα. και προσπαθούμε. Παραδέχομαι όμως ότι για μερικά δεν προσπαθώ καν. σματςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:41 πμ
Παναγιώτη, απαντώ με παράδειγμα. Είσαι στο σπίτι σου και βλέπεις να προσγειώνεται ένας εξωγήινος στην ταράτσα σου. Έρχεται, σου μιλάει, σου λέει από πού ήρθε, σου δίνει ένα "εξωγήινο ζουμί" που σου λέει ότι θα σε κάνει αναστήσει όταν πεθάνεις, κάνει διαφορα "εξωγήινα τρελλά", σε πείθει. Μετά, μπαίνει στο σκάφος του και φεύγει. Εσύ σαν τρελλός, με παίρνεις τηλέφωνο και μου το λες. Εγώ σε εμπιστεύομαι, κι έτσι σε πιστεύω. Όμως έχω και μια αμφιβολία, γιατί δεν τον είδα εγώ τον εξωγήινο. Εσύ πηγαίνεις αμέσως μετά στην Αστυνομία, για να αναφέρεις την επίσκεψη του εξωγήινου. Αυτοί σε συλλαμβάνουν για "διατάραξη είρήνης". Δικάζεσαι και καταδικάζεσαι σε θάνατο, εκτός αν αναιρέσεις όσα είπες. Εσύ ΔΕΝ αναιρείς τίποτα, και σε σκοτώνουν, αφού πρώτα δώσεις σ'εμένα το "ζουμί". Εγώ, πλέον, σε πιστεύω ΑΠΟΛΥΤΑ, κι ας μην είδα τον εξωγήινο. Αρχίζω και διαλαλώ τα ίδια, με συλλαμβάνουν, με καταδικάζουν σε θάνατο, δίνω το "ζουμί" στη Ροδούλα που με πίστεψε κι αυτή (επειδή δεν δείλιασα στο θάνατο), με σκοτώνουν. Η Ροδούλα συνεχίζει τα ίδια, κ.ο.κ. Εσύ, εγώ, και η Ροδούλα είμαστε "Αποστολική διαδοχή". Εμείς οι 3, και όσοι πίστεψαν σε εμάς και ήπιαν από το "ζουμί" είναι η "Εκκλησία". Όποιοσδήποτε άλλος, λέει αιρέσεις.
Θεόπνευστοι είναι οι Πατέρες που δεν αντιφάσκουν με την Εκκλησία η οποία βασίζεται στην Αποστολική Διαδοχή. Η Αποστολική διαδοχή φτάνει μέχρι τους Αποστόλους & το Χριστό.
Τέλος, η βίβλος δεν αντιφάσκει με τον εαυτό της. Πουθενά.
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:42 πμ
Λοιπόν, δίνω την σκυτάλη στον Δημήτρη. Εγώ πάω για ύπνο. Να είστε καλά, για τα σχόλιά σας, τα λέμε αύριο και πάλι.
Από Nespa | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:43 πμ
Λοιπόν επειδή μόλις γύρισε το αγόρι μου απο το Λονδίνο θα σας αφήσω. Παναγιώτη παιδί μου( συγνώμη που σε λέω παιδί μου αν και είσαι μεγαλύτερος μου) χαρηκα που μιλήσαμε.
Δημήτρη μου αγαπημένε.. σου αφήνω κίτρινη ζαχαρη.. γιατί δεν τη γλυτώνεις την υπογλυκαιμία...
Συνεχίστε εσείς...
και εγώ θα σας απαντήσω αύριο... μην κανουμε και χαρούλες ότι γύτώσατε.... σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
και καλό βράδυ....
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:45 πμ
Παρακαλώ μόνο μέλι... από το ειδικό για μένα....
Το ζουμί συτον Παναγιώτη...
Σ αυτό με τη Βίβλο συμφωνώ.... σματςςςςςςςςςς και όνειρα γλυκά... και αφήνω πολλή Ζαχαρη...
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:48 πμ
"τί είναι σωστό".
Ρώτησε τον Κεντέρη "ποιά είναι η καλύτερη προπόνηση για να πάρω μετάλλιο;" Θα σου πει: "η Α".
Ρώτησε και έναν αθλητή που απλά τρέχει. Θα σου πεί: "η Β".
Κάτσε μόνος σου και σκέψου, με βάση τις δικές σου γνώσεις/σκέψεις: θα καταλήξεις "στη Γ".
Ποιόν από τους τρεις πιστεύω; Ποιά προπόνηση είναι "η σωστή"; Μα φυσικά, η Α! Γιατί; Γιατί το είπε ο Κεντέρης, και αυτός έχει πάρει μετάλλιο. ΑΥΤΟ είναι το σωστό.
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:48 πμ
Παίρνω τη ζάχαρη Ροδούλα μου, και αφήνω πολύ μέλι, πάρα πολύ. Καληνύχτα σε όλους.
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:50 πμ
Έτσι ε, σου δίνω το ζουμί και εγώ πεθαίνω...χαχαχα
Ο Χριστός γεννήθηκε ως άνθρωπος αλλά δεν πέθανε ως άνθρωπος, γιατί η εκκλησία γεννιέται και πεθαίνει ως άνθρωπος; Γιατί ο χριστιανός πεθαίνει με το σώμα ενώ ο Χριστός όχι; Έχω αναφέρει πολλά άρθρα που δείχνουν την Βίβλο να αντιφάσκει με τον εαυτό της. Και υπάρχουν κι άλλα.
Αυτά, αύριο και πάλι. (Νομίζω ξεφεύγουμε από το θέμα που είναι η τήρηση του λόγου) Καλήνύχτα!
Από Nespa | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 0:52 πμ
Δεν σάς διακόπτω γιατι θά το θεωρούσα σχεδόν ιεροσυλία..εισθε υπέροχοι κι οι τρεις συνεχίστε...σας ακούω με προσοχή και αγάπη
Από fotini spanoy | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 10:50 πμ
Ένα ωραίο κύρυγμα για αγάπη και πίστη. Ωστόσο, φίλε μου, -και το ξέρεις καλά- η αγάπη απέχει πολύ από την πίστη και το Χριστιανισμό. Και το λεώ τούτο -συμμετέχοντας στον προβληματισμό σου- επειδή ο Χριστιανός πρέπει να υπακούει στον κλήρο, να είναι συνέχεια στην Εκκλησία. Ο Χριστιανισμός δεν έχει made by me, αλλά είναι ένας και το δόγμα του ενιαίο. Σε άλλη περιπτωση μιλάμε απλά για το Είναι και δεν το κατονομάζουμε (έστω και με κεφαλίο το "Θ"). Χρόνια μελετάω το Χριστιανισμό και όλες τις φονταμεταλιστικές του θέσεις ακι διαθέσεις.
Από ο δέιμος του πολίτη | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 11:43 πμ
Δείμο, ετοίμασε κι εσύ μια εγγραφή "σεισμό" όπως αυτή εδώ του Nespa, την οποία θα ήθελα να σου προτείνω να την φιλοξενήσω στο blog μου. Γράφεις Ο,ΤΙ θέλεις, τελείως ελεύθερα, ανεξάρτητα από το αν συμφωνώ εγώ ή οι άλλοι αναγνώστες. Γράψε τις δικές σου απόψεις σε όποιο θέμα θέλεις. Όταν την φτιάξεις, μου τη στέλνεις με email στο make_it_happen@pathfinder.gr και τη δημοσιεύω αμέσως με το όνομά σου.
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 11:58 πμ
Επί της ουσίας σ'αυτά που λες, η αγάπη για το Χριστιανό συνοψίζεται στη φράση "γεννηθήτω το θέλημά σου" δηλαδή "κενώνω" τον εγωισμό μου και τότε γίνομαι παράδεισος για τους άλλους.
"να είναι συνέχεια στην εκκλησία". Το αναδιατυπώνω: "όπου είναι ο Χριστιανός ΕΚΕΙ είναι εκκλησία" όπως "όπου είναι ο Ροναλντίνιο εκεί είναι ποδόσφαιρο". Ποδόσφαιρο είναι αυτό που κάνει ο Ροναλντίνιο, ΔΕΝ πηγαίνει ο Ροναλντίνιο στο ποδόσφαιρο. Είναι μια λεπτή αλλά καίρια διαφορά.
"ο χριστιανός να υπακούει στον κλήρο": αυτό δεν είναι σωστό. Δεν υπακούει στον κλήρο, είναι τελείως ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει (εκτός, αν θέλει να μιμείται το Χριστό, από την αμαρτία). Δέχεται ελεύθερα το θέλημα του Χριστού και τον μιμείται, για να ζήσει αιώνια. Δεν περιμένουμε τον παπά να μας πει τί να κάνουμε. Μάλιστα, ΟΥΤΕ στον πνευματικό μας είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε υπακοή (εκτός αν είναι κάποιος μοναχός). Υπακοή κάνουμε ΜΟΝΟ αν θέλουμε, και ΜΟΝΟ σαν άσκηση κατά του εγωισμού=δικού μου θελήματος
"Ο Χριστιανισμός δεν έχει made by me": απόλυτα σωστό. Μακάρι να το είχαν καταλάβει αυτό όλοι οι Χριστιανοί που έχουν τη "δική τους" εκδοχή της πίστεως
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 12:14 πμ
ΕΙΜΑΙ Η YELLOW2000ROSE χωρίς Αβαταρ από το γραφείο.
Διαφωνώ με τον Δείμο ότι η Αγάπη απέχει απο τον Χριστιανισμό. Τι είναι ο Χριστιανισμός και ο Χριστιανός. Δεν είναι αυτός που θέλει να έλθει σε κοινωνία με τον Χριστό? Ο Απόστολος Πάυλος είπε Εγώ δεν Ζω..Ζει Χριστός Μέσω εμού... Θα πρέπει να κάνουμε τις Ψυχές μας Δοχεία Χάριτος του Θεού... αυτό δεν σημαίνει Χριστιανος??? Αρα αφού ο Χριστός είναι Αγάπη..πως γίνεται να μην είναι η Αγάπη κοντά στον Χριστιανισμό.
Η ένωση μας με τον Θεό σαν Χριστιανοί Ορθόδοξοι γίνεται με 2 τρόπους. Τη Θεία Κοινωνία και την Πνευματική Κοινωνία..
Η Πνευματική Κοινωνία όμως γίνεται με 3 άλλους τρόπους.
1.Τη προσευχή ( Που είναι η γέφυρα επαφής μεταξύ Ουρανού και γης) ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΘΕΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟ .. και οδηγεί στην ένωση μας με τον Θεό.. γιατί όπως λέει και ο Χριστός ΟΥΔΕΙΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΕΙΜΗ ΔΙ ΕΜΟΥ.. 2.Την εφαρμογή των εντολών Του. γιατί όπως λένε οι Αγιοι πατέρες Η ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ.. 3 με την ακρόαση των λόγων του Θεού.
Ομως..εγώ σαν Ροδούλα..δεν καταφέρνω να τηρήσω όλα τα πιο πάνω.. Δεν είμαι Χριστιανή???? Είμαι ένας απλός άνθρωπος που προσπαθεί να γίνει Χριστιανός.. Και ίσως να μην τα καταφέρω ποτέ.. Αυτό σημαίνει δεν πιστέυω??? Δεν προσπαθώ????
Τίποτα παραπάνω. Είμαι απλώς ΄ ένας Ανθρωπος. σματςςςςςςςςςςςς
Από yellow2000rose | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 1:13 μμ
Ροδούλα μου, για άλλη μια φορά μου "βγήκες από αριστερά" και, θεολογικά, με κάλυψες απόλυτα. Είπες κάτι σημαντικό "δεν καταφέρνω...προσπαθώ": όλη η θεραπευτική θεολογία της ταπείνωσης, προσπάθειας, αμαρτίας, εξομολόγησης, άφεσης ξανά αμαρτίας, κ.ο.κ. σε 3 λέξεις!
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 1:24 μμ
Αφήνω πολλή πολλή Κίτρινη Ζαχαρη.. μμμμ σε ειδικά Βαζάκια... για δοκιμή... για να δω... θα μπει... Αβαταρ.... ΑΒΑΤΑΡ ΜΠΕΣ.. σματςςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 1:47 μμ
"δέιμο του πολίτη" το κείμενο αυτό αποτελεί μία προσαρμογή των σκέψεών μου σε μια ποιο "χριστιανική" έκδοση. Απλά αυτό που πιστεύω είναι, πως αν οι χριστιανοί του κόσμου είχαν ένα ποιο υψηλό επίπεδο γνώσης της θρησκείας τους θα ήταν ευκολότερο να γίνει ένας διάλογος μεταξύ των θρησκειών, μεταξύ των κληρικών και του λαού και μεταξύ των θεϊστών και των άθεων. 2000 χρόνια και ο κοσμάκης ακόμη τρέφεται με γάλα, όπως θα έλεγε κι ο Παύλος.
Υ.Γ. Γύρισα πτώμα, δεν αντέχω να διαβάσω όλα τα σχόλια. Φωτεινή, παρακαλώ πάρε μέρος κι εσύ στην συζήτηση. Επιστρέφω αργότερα...
Από Nespa | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 1:56 μμ
Ροδούλα μου, να τις προσέξεις τις υπογλυκαιμίες γλυκειά μου, υπάρχει κόσμος που τρομάζει εύκολα. Σου αφήνω εδώ 1500 βαζάκια μέλι, αγνό, γλυκό, παχύ, για άμεση κατανάλωση! Να το φας όλο τώρα. Παίρνω και τη ζάχαρη που μου άφησες!
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ | Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 2:08 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας